Wat je aantrekt en meeneemt naar de sneeuwapen
De dag kent twee klimaten. In de bus of de auto is het warm genoeg voor een T-shirt, en bij het bad kan het op een winterochtend rond −5 °C zijn, met een nat en ijzig pad onder je voeten. Deze gids zet op een rij wat je in de sneeuwmaanden aantrekt en meeneemt, wat er in de zomer verandert en wat je in je hotel in Tokio laat.
Twee klimaten op één dag
Van een dag naar de sneeuwapen zit je 7 uur of meer in een verwarmde bus of auto en ben je misschien 2 uur buiten, grotendeels lopend. Kleed je voor allebei, met laagjes die je kunt uittrekken. Begin met thermisch ondergoed. Doe daar een fleece of wollen tussenlaag over, met daaroverheen een winddichte, waterdichte jas, en je zit goed voor een ochtend rond −5 °C bij het begin van het pad en voor een bus waarin het warm is. Een spijkerbroek raakt in de natte sneeuw doorweekt en blijft nat tot in Tokio; een gevoerde broek of een softshellbroek doet het beter, met op de koudste dagen een thermolegging eronder.
Het dal ligt op zo’n 850 m hoogte en heeft van december tot in maart sneeuw, met maxima overdag rond 0–3 °C. De beste tijd om de sneeuwapen te zien legt uit hoe het weer het baden bepaalt, en deze gids gaat uit van een wintertrip, tenzij er iets anders staat.
Schoenen en ijsspikes voor het pad
Reken op zo’n 1,6 km cederbos per richting vanaf de parkeerplaats bij Kanbayashi Onsen, met trappen, modder in de lente en aangestampt ijs in de winter. Het duurt 25–40 minuten. Waterdichte schoenen met een diep profiel zijn belangrijker dan wat dan ook. Op sneakers eindig je de dag met natte, koude voeten, en een reviewer in de bus van H.I.S. beschreef hoe regen het pad in modder veranderde.
Draag over je schoenen stijgijzers of rubberen ijsspikes die je over de zool spant. In de bus van H.I.S. worden stijgijzers verkocht, en reviewers van de privéauto’s noemen het huren van schoenen en spikes vlak bij het park. Doe ze aan voor het eerste gladde stuk in plaats van na de eerste uitglijder, en doe ze uit voordat je weer instapt. Onze gids over het park beschrijft het pad uitgebreid. De route van JTB vanaf het Roman Museum is langer, bijna 50 minuten per richting, en de aanbieding waarschuwt voor een zware wandeling.
Handen, hoofd en ogen
- Muts en handschoenen. Een warme muts die over je oren valt, en handschoenen waarmee je een camera kunt bedienen. Dunne binnenhandschoenen onder wanten werken prima;
- Handwarmers. Wegwerphandwarmers koop je overal in Tokio bij de convenience stores voor een paar honderd yen. Eén in elke zak is genoeg voor de twee uur buiten;
- Zonnebril. Sneeuw in de zon is verblindend, en bij het bad gaat de kloof open. Neem hem ook midden in de winter mee;
- Sjaal of nekwarmer. Die dicht de kier bij je kraag op de heenweg en gaat bij de lunch in de tas.
De dagtas
Houd hem klein. Langs het pad zijn geen kluisjes, het park vraagt je eten uit het zicht te houden, en met een grote rugzak worden de trappen zwaarder. Een dagrugzak van 15–20 liter is ruim genoeg, en in de privéauto’s kan alles wat je bij het bad niet nodig hebt in de auto blijven.
- Contante yen. De entree van het park is zo’n 800 yen per volwassene en 400 yen per kind, inbegrepen bij de touringcar van H.I.S. en de JTB-tour, maar bij de privéauto’s betaal je aan de poort. Het kleine café bij de ingang, waar reviewers de appeltaart prijzen, is makkelijker met munten en kleine biljetten;
- Eten uit het zicht. Snacks gaan in de tas, met de rits dicht, en niets eetbaars gaat in een plastic tasje in je hand mee. Een reviewer van JTB kreeg te horen dat er op de heenweg helemaal geen eten mee mocht. Eet bij de lunchstop of in het café;
- Water. Een klein flesje. De auto van Luxurious Travel Master heeft drinken aan boord, van water tot thee en koffie, en de touringcar stopt per richting 2–3 keer bij een wegrestaurant waar je meer kunt kopen;
- Een handdoek. Alleen als je tour in Shibu Onsen stopt of als je een voetbad wilt nemen. Tours 3 en 4 kunnen Shibu Onsen toevoegen (40–90 minuten), en de groep van een reviewer heeft daar gebaad. De tour van Yadoroku die in Nagano begint, vanaf ~€ 120, past een bezoek aan Shibu Onsen en een sobalunch in 6–7 uur; je moet wel eerst zelf met de Shinkansen naar Nagano, en dat is het addertje;
- Zakdoekjes en een zakje met rits. In het zakje gaan op de terugweg de natte spikes.
Camera, telefoon, geen selfiestick
De apen zijn dichtbij, vaak op een paar meter, dus een telefooncamera doet het bij het bad prima. Voor een gezicht in de stoom helpt een camera met een zoomlens, want je wordt gevraagd afstand te houden. Hang je telefoon aan een polsbandje of een koord. Met handschoenen laat je dingen vallen, de rotsen rond het bad zijn nat, en het bad zelf is geen plek om iets uit te vissen. Kou trekt batterijen snel leeg, dus houd een reserve in een binnenzak.
Selfiesticks zijn verboden in de buurt van de apen, en drones overal in het park. Kijk een makaak niet in de ogen terwijl je je foto kadreert; dat vat hij op als een dreiging. Reviewers beschrijven apen die dwars door de menigte lopen, dus blijf stilstaan en laat ze passeren. Waarom de sneeuwapen baden legt het gedrag uit dat je fotografeert.
Een kofferbak voor de extra laagjes
De privéauto per persoon haalt je op bij je hotel in Tokio, neemt alles mee wat je op het pad niet nodig hebt en geeft je zo’n 2 uur in het park met daarna één stop in Nagano, vanaf ~€ 117 per persoon. De entree van het park (zo’n 800 yen) en de lunch zijn extra, en annuleren is gratis tot 24 uur vooraf.

De zomer en de tussenseizoenen
Vanaf eind april is de sneeuw weg en wordt het pad modder, daarna stof. In de zomer wordt het in het dal zo’n 28 °C, en het bos is vochtig. Ruil de ijsspikes in voor trailschoenen met grip, en pak een lichte regenjas, insectenspray, een zonnehoed en water in. De wandeling is even lang, en in de hitte voelen de trappen langer. De apen zijn meestal rond het bad, maar bij warm weer zelden erin, dus richt je camera op gezichten en jongen in plaats van op stoom. De jongen komen in de lente vanaf ongeveer eind april, en gezinnen met kinderen hebben dat misschien liever dan een bevroren pad.
Inpakken voor een lange dag in de auto
De privéauto’s doen er van deur tot deur 10–12 uur over, met 3,5 uur of meer rijden per richting, en de touringcar zo’n 13. Neem een oplaadkabel mee (tour 4 heeft een wifi-hotspot, tour 3 biedt wifi op verzoek), een nekkussen en snacks voor onderweg. De aanpasbare auto van Luxurious Travel Master, vanaf ~€ 492 per groep, heeft daar in een Vellfire of Crown ruimte genoeg voor. De Togakushi-versie van dezelfde aanbieder, vanaf ~€ 480 per groep, voegt het schrijn met zijn cederlaan toe; het addertje is de klok, want recente reviewers telden 13 uur op de weg voor een uur bij de apen en een uur bij een tempel. Privétours naar de sneeuwapen vergelijkt beide auto’s.
Wat je in Tokio laat
- Grote bagage. Laat die in het hotel. Langs het pad zijn geen kluisjes, en de trappen zijn geen plek voor een rolkoffer;
- Kinderwagens. Het pad is onverhard en heeft treden, dus een kinderwagen kun je er niet gebruiken. Draag kleine kinderen in een draagzak;
- Drones en huisdieren. Allebei verboden in het park;
- Gewone stadsschoenen. Leren zolen en modelaarzen op aangestampt ijs zijn de snelste weg naar een val;
- Eten in doorzichtige zakjes. Alles wat eetbaar is, gaat mee in een gesloten tas.
Wat de kleine dingen kosten, van ijsspikes tot entree, staat in wat een sneeuwapen-tour kost, en de drie manieren vanuit Tokio vertelt hoe lang je dit allemaal aanhebt.