W co się ubrać i co zabrać do śnieżnych małp

Dwa klimaty w jeden dzień

Z całego dnia ze śnieżnymi małpami 7 godzin lub więcej spędzisz w ogrzewanym autokarze lub aucie, a może 2 godziny na zewnątrz, głównie w marszu. Ubierz się na jedno i drugie, warstwami, które łatwo zdjąć. Zacznij od bielizny termoaktywnej. Dołóż polar albo wełnianą warstwę środkową, a na wierzch wiatroszczelną, nieprzemakalną kurtkę, i poradzisz sobie zarówno z porankiem około −5 °C na początku szlaku, jak i z przegrzanym autobusem. Dżinsy przemakają w śniegowej brei i zostają mokre aż do Tokio; lepiej sprawdzą się spodnie ocieplane lub softshellowe, a w najzimniejsze dni legginsy termiczne pod spód.

Dolina leży na wysokości około 850 m i śnieg trzyma się w niej od grudnia do marca, gdy temperatura w dzień utrzymuje się w okolicach 0–3 °C. Najlepsza pora na śnieżne małpy wyjaśnia, jak pogoda wpływa na kąpiele, a ten poradnik zakłada zimowy wyjazd, chyba że mówi inaczej.

Buty i raczki na szlak

Licz się z około 1,6 km lasu cedrowego w każdą stronę od parkingu Kanbayashi Onsen, ze schodami, wiosennym błotem i ubitym zimowym lodem pod stopami. Zajmuje to 25–40 minut. Nieprzemakalne buty z głębokim bieżnikiem są ważniejsze niż cokolwiek innego. W sportowych butach skończysz dzień z mokrymi, zmarzniętymi stopami, a uczestnik wycieczki autokarem H.I.S. opisał, jak deszcz zamienił ścieżkę w błoto.

Na buty załóż raki albo gumowe raczki naciągane na podeszwę. W autokarze H.I.S. raczki można kupić na pokładzie, a uczestnicy wycieczek prywatnymi autami wspominają o wypożyczaniu butów i nakładek antypoślizgowych w pobliżu parku. Załóż je przed pierwszym oblodzonym odcinkiem, a nie po pierwszym poślizgnięciu, i zdejmij, zanim wsiądziesz z powrotem do pojazdu. Nasz poradnik o parku szczegółowo opisuje ścieżkę. Trasa JTB od Roman Museum jest dłuższa, blisko 50 minut w jedną stronę, a oferta ostrzega przed wymagającym marszem.

Dłonie, głowa i oczy

• Czapka i rękawiczki. Ciepła czapka zakrywająca uszy i rękawiczki, w których obsłużysz aparat. Dobrze sprawdzają się cienkie rękawiczki pod łapawicami;
• Ogrzewacze do rąk. Jednorazowe ogrzewacze kupisz w sklepach całodobowych w całym Tokio za kilkaset jenów. Po jednym w każdej kieszeni wystarczy na dwie godziny na zewnątrz;
• Okulary przeciwsłoneczne. Śnieg w słońcu oślepia, a przy basenie wąwóz się otwiera. Weź je nawet w środku zimy;
• Szalik lub komin. Zamyka szczelinę przy kołnierzu w drodze do parku, a na czas obiadu ląduje w plecaku.

Plecak na cały dzień

Niech będzie mały. Na szlaku nie ma szafek, park prosi, żeby jedzenie nie było na widoku, a duży plecak utrudnia wchodzenie po schodach. Plecak 15–20 litrów w zupełności wystarczy, a w prywatnych autach wszystko, co nie jest potrzebne przy basenie, może zostać w pojeździe.

• Jeny w gotówce. Wstęp do parku kosztuje około 800 jenów od dorosłego i 400 jenów od dziecka; w autokarze H.I.S. i na wycieczce JTB jest wliczony w cenę, w prywatnych autach płaci się przy bramie. W małej kawiarni przy wejściu, gdzie uczestnicy chwalą szarlotkę, łatwiej płacić monetami i drobnymi banknotami;
• Jedzenie poza zasięgiem wzroku. Przekąski chowaj do plecaka zamykanego na zamek i nie noś niczego jadalnego w foliowej torbie w ręku. Uczestnikowi wycieczki JTB powiedziano, żeby w drodze do parku nie miał przy sobie żadnego jedzenia. Jedz na postoju obiadowym albo w kawiarni;
• Woda. Mała butelka. Auto Luxurious Travel Master ma na pokładzie napoje, od wody po herbatę i kawę, a autokar w każdą stronę zatrzymuje się 2–3 razy na stacjach przy autostradzie, gdzie można dokupić więcej;
• Ręcznik. Tylko jeśli twoja wycieczka zatrzymuje się w Shibu Onsen albo planujesz kąpiel stóp. Wycieczki 3 i 4 mogą dołożyć Shibu Onsen (40–90 minut), a grupa jednego z uczestników się tam kąpała. Wycieczka Yadoroku ze startem w Nagano, od ~120 €, mieści wizytę w Shibu Onsen i obiad z soba w 6–7 godzinach; najpierw jednak trzeba samodzielnie dojechać Shinkansenem do Nagano i to jest jej haczyk;
• Chusteczki i woreczek strunowy. Do woreczka trafią mokre raczki w drodze powrotnej.

Aparat, telefon, bez kijka do selfie

Małpy są blisko, często zaledwie kilka kroków od ciebie, więc aparat w telefonie dobrze sobie przy basenie radzi. Do zdjęcia pyszczka w parze przyda się aparat z zoomem, bo obowiązuje zachowanie dystansu. Telefon przypnij na pasku lub smyczy. Dłonie w rękawiczkach upuszczają rzeczy, skały wokół basenu są mokre, a z samego basenu niczego się nie wyławia. Zimno szybko wyczerpuje baterie, więc zapasową trzymaj w wewnętrznej kieszeni.

Kijki do selfie są zakazane w pobliżu małp, a drony na terenie całego parku. Kadrując zdjęcie, nie patrz makakowi w oczy; odbiera to jako groźbę. Uczestnicy opisują małpy przechodzące prosto przez tłum, więc stój spokojnie i pozwól im przejść. Dlaczego śnieżne małpy się kąpią wyjaśnia zachowanie, które fotografujesz.

Lato i miesiące przejściowe

Od końca kwietnia śniegu już nie ma, a ścieżka zamienia się w błoto, potem w kurz. Latem temperatura w dolinie dochodzi do około 28 °C, a w lesie jest parno. Zamiast raczków weź buty trekkingowe z dobrą przyczepnością, a do plecaka lekką kurtkę przeciwdeszczową, środek na owady, kapelusz od słońca i wodę. Marsz ma tę samą długość, a schody w upale wydają się dłuższe. W ciepłe dni małpy zwykle są przy basenie, ale rzadko w nim, więc nastaw aparat na pyszczki i młode, nie na parę. Młode rodzą się mniej więcej od końca kwietnia, co rodziny z dziećmi mogą przedkładać nad zamarzniętą ścieżkę.

Pakowanie na długi dzień w aucie

Prywatne auta jeżdżą 10–12 godzin od drzwi do drzwi, z co najmniej 3,5 godziny jazdy w każdą stronę, a autokar około 13. Weź kabel do ładowania (wycieczka 4 ma hotspot WiFi, wycieczka 3 oferuje WiFi na życzenie), poduszkę pod szyję i przekąski na drogę. Auto Luxurious Travel Master z planem do dopasowania, od ~492 € za grupę, ma na to wszystko miejsce w Vellfire albo Crownie. Wersja z Togakushi od tego samego organizatora, od ~480 € za grupę, dokłada chram wśród cedrów; jej haczykiem jest zegar, bo niedawni uczestnicy naliczyli 13 godzin w drodze za godzinę z małpami i godzinę w świątyni. Prywatne wycieczki do śnieżnych małp porównują oba auta.

Co zostawić w Tokio

• Duży bagaż. Zostaw go w hotelu. Na szlaku nie ma szafek, a schody to nie miejsce na walizkę na kółkach;
• Wózki dziecięce. Ścieżka jest nieutwardzona i ma stopnie, więc wózek się na niej nie sprawdzi. Małe dzieci noś w nosidle;
• Drony i zwierzęta. Jedno i drugie jest w parku zakazane;
• Miejskie buty. Skórzane podeszwy i modne kozaki na ubitym lodzie to najszybsza droga do upadku;
• Jedzenie w przezroczystych torbach. Wszystko, co jadalne, podróżuje w zamkniętym plecaku.

Ceny drobiazgów, od raczków po opłatę za wstęp, znajdziesz w poradniku ile kosztuje wycieczka do śnieżnych małp, a trzy sposoby dotarcia z Tokio powiedzą ci, jak długo będziesz to wszystko nosić.